Расла калiна

Слова мои и Teofil Lenartowicz.


Расла кал?на з л?стом шырок?м,
У лесе над с?н?м, расла патоком,
Туманы - п?ла, расу зб?рала,
У травеньск?м сонцы л?сце купала!
Был? ? л?пен? – карал? чырвоны,
У тонк?я гал?нк? – валасы сплецены,
Як маладз?ца, круц?ла касой,
У чыстай вадзе м?лавалася красой!

Вецер кал?начке чуха? уласы,
Вочы яна мыла кроплям? расы,
Пры той кал?не, не для гульбы
Яся жалейк? раб?? ?з вярбы.
? выводз?? ён так сумныя трэл?
Як над кал?наю гады ляцел?,
? напява? што то:"дзена, ? дана"!
Так па расе, галас?ста ? рана!

Л?сця свае кал?на распускала,
? як нявеста Ясю чакала,
Восень прыйшла дн? лядо?ням? стал? ,
Ясю ? маг?лу, пад крыж той паклал?!
В?даць яна Ясю моцна кахала,
Што ?сю маг?лку л?сцям заслала!
Пацерк? зн?кл? , сарвала касу,
?, - там наза?жды страц?ла красу!.....

Rosla kalina z lisciem szerokim,
Nad modrym w gaju rosla potokiem,
Drobny deszcz pila, rose zbierala,
W majowym sloncu liscie kapala,
W lipcu korale miala czerwone,
W cienkie z galazek wlosy splecione,
Tak sie stroila jak dziewcze mlode
I jak w lusterko patrzyla w wode.

Wiatr со dnia czesal jej dlugie wlosy,
A oczy myla kroplami rosy,
U tej krynicy, u tej kaliny,
Jasio fujarki krecil z wierzbiny
I grywal sobie dlugo, zalosnie,
Gdzie nad krynica kalina rosnie
I spiewal sobie: dana, oj dana,
A glos po rosie lecial со rana.

Kalina liscie zielone miala
I jak dziewczyna w gaju czekala,
A gdy jesienia w skrzynke zielona,
Pod czarny krzyzyk Jasia zlozono,
Biedna kalina snac go kochala,
Bo wszystkie swoje liscie rozwiala,
Zywe korale rzucila w wode,
Z zalu stracila swoja urode.

27.08.2017