Галубы вы, мае галубочкi, чаму няма вас у радочку?

Не прыляц?ць галубка
Белая да гнязда.
Прам?льгнула хутка
Жыцця яе вясна.
Не прыляц?ць галубок
Да свайго гнязда,
Бо жыцця ?рок
Ён вывучы? спа?на.
Абсыпалася пёрка
З падб?тага крыла.
Шчопаць-пяцёрка
Нп грудз? лягла.
Не ляцяць галубы,
Белыя,стракатыя.
Не ляц?ць той любы
Да сваёй хаты.
Не прыляц?ць ? пярэсты
Голуб той.
Яго ?жо месца
У кра?не другой.
Пад ?х буркаванне
? бяседцы-альтанцы
Гаварыла б да св?тання
Свой аповед мамцы.
-Як белыя галубы,
Дык да мяне не ляцяць, -
Як чорныя крумкачы,
Дык адкуль ? ?зяць.
Се? так? на бярэз?ну
Аж пад чацвёрты паверх,
Ск?ну? тую сляз?ну,
Што мне навек.
Мае вы галубочк?,
Урадз?ла дробнай бульба,
Бо не радз?ла сыночка,
А старэчая кульба
Не апрацуе зямльку
Так,як трэба.
Хоць ты лезь у пельку,
А гэта грэх для неба.
У бясседцы-альтанцы
Гаварыла б з ёю,
Гаварыла б мамцы
Песняй аднавою.
-Бачу галубо? палёт
У высок?м блак?це,
А на сэрцы лёд,
Якога не пазбыцца.
Той вял?кай туг?
Аб ус?х людзях,
Бо праблем ланцуг?
Ус?м ц?снуць грудз?,
Хоць ёсць у нас ? кветк?,
? праца хлебная,
? белыя сурвэтк?,
Што да стала патрэбныя.
Вучуся без цябе жыць,
Ды без цябе так цяжка!
Яна скажа:
Годзе тужыць!
Ск?нь туг? сярмяжку!
Вунь жыве чалавек.
Не выпрошвае,не прос?ць.
Спяшайся ? ты за свой век
Не стаць пустым калоссем.
Скрыпнул? раптам палав?цы
Пад нашым? нагам? -
Гэта прамень дзянн?цы
Ступае за нам?.
Кожны з нас - у сваю дарогу.
Я - цяжкай хадою,
Бяру сабе ? падмогу
Л?хтар ? вачэй двое.
Яна - з ма?м сэрцам
Ляц?ць на свае паляны.
Як жа мне без сэрца
Жыць ды без мамы?
Бач,прайшла ? з?ма,
Покуль з ёю гаварыла.
Вясновая ?жо пара
Зямлю травою пакрыла.
? зацв?це адон?с:
Успыхне ярка,м?ла.
Х?ба ж ты дагон?ш
Тое,што згуб?ла,
Ц? загуб?ла?
Зацв?туць ? клемац?сы,
Зацв?туць пышным цветам.
Спытаю ? мацеры,
Ц? быць мне паэтам.
-Скажа:
Цв?це ? горац,
Як? стрыгуць.
Маё ж ты гора,
Паэтам не будзь.
Сеюць лён чырвоны
Ды на газонах,
? ты сядз? дома
Кветкай у вазонах.
Згода!Я касмея
У сваёй хаце.
Аслухацца не пасмею
Ды парады мац?.
Лов?ць вясною вуха
Музыку жыцця,
Ды што такое скруха -
Пазнала да канца.
Мног?х,мног?х драма -
Гэта,людз?,тое,
Што няма мамы --
? не будзе супакою.
Мног?х,мног?х трагедыя,
Што бацьк? няма.
Хто такое зведа?,
Таму н?што хвала.
Ужо не абрываю пялёстк?
У рамонках-кветках.
Жыву ц?ха ? вёсцы.
Смуткую аб дзетках,
Як?х рэдка бачу.
? не рашыцьужо мне
Жыцця задачу
Аб юнай вясне.
Але в?таю маладых
? зычу ?м дабра.
На скронях ма?х
Па?нютка дабра-серабра.
Манеты тыя зв?няць
Аж да скону.
? псалмы праспяваць
Душы ? абарону.
Вось рэдк?я сняжынк?
У паветры кружаць.
Мая душа-дзя?чынка
Смуткуе аб ружах.
Н? на клумбе ? мяне,
Н? ? душы н?кол?!
Хутка мяне памяне
Калючка перакац?-поле.
? страсяне голуб крылом,
Бо грахо? цяжк? груз.
Атул? ж яшчэ крысом
Жыцця цяжк? кажух.
Сагрэй апошн? раз!
Ты ж сялянскага роду,
Жывеш сц?пла,не напаказ,
А Богу ва угоду.
Эх!Галуб?ная песня
Ажыве вясною.
Мая ж дзесьц?
Блукае за гарою.
Гул?-гул?,гуль-гуль...
Чакаю вас,чакаю,
Ды не прыляцел? дасюль!
Можа,не так гукаю?
? чым буду старэй,
Там мне будзе горай,
Бо не адвесц? вачэй
Ад свайго гора.
Гул?-гул?,гуль-гуль-гуль...
Крычы,крычы,мая боль,
Твае галубы паснул?!
Як жа ?м прачнуцца?
Як жа ?х пабудз?ць?
Замест насо?к? анучка
У руцэ дрыжыць.
У цяжкую хв?л?ну
Не да этыкету.
Вось пад песню галуб?ну
Адпачну гэтым летам,
А суровай з?мою
Будзе душу халадз?ць
Немагчымасць парою
Да галубо? схадз?ць.